اطمینان بخشی دین و مذهب به انسان به عنوان تکیه گاه روحی

در این مطلب می خوانیم: ‘ به نظر می ‌رسد که نماز این عالی ‌ترین جلوه نیاز، ارتباطی گسترده با ابعاد مختلف زندگی انسان داشته باشد و از میان تمام فرایضی که از لحاظ دینی بر مسلمانان واجب است، نماز بیشترین ارتباط را با انسان دارد. هر روز پنج بار نماز این کتاب هستی را ورق می ‌زنیم و این چنین است که نماز کلاس درسی می ‌شود که آموختنی ‌هایش تمامی ندارد.’
در ادامه این مطلب آمده است: ‘ از دیدگاه روان شناسان یکی از عوامل رشد و شکفتگی شخصیت نشانه‌های رمزی است و از خوشبختی آدمی یکی این است که می‌تواند نشانه‌های رمزی به کار برد؛ آدمی هر چه بیشتر ترقی کند و به کمال نزدیک ‌تر شود، بیشتر نشانه ‌های رمزی به کار می ‌برد و برعکس هر چه بیشتر در حال تنزل باشد، نشانه‌ های رمزی کمتر مورد استفاده ‌اش واقع می ‌شود. یکی از فواید نشانه ‌های رمزی این است که جای انگیزه ‌های غریزی و تمایلاتی را که ابزار آنها مقتضی یا مناسب یا مقدور نیست را می ‌گیرد و به تسکین یا تخفیف تنیدگی و ناراحتی که ناشی از عدم ارضای آنهاست، می ‌پردازند. « ان الصلوه تنهی عن الفحشا و المنکر».’
این نشریه ادامه داده است: ‘ همانا نماز انسان را از بدی و زشتی باز می ‌دارد و از همین جا درمی ‌یابیم که شاید نماز نشانه ‌ای رمزی است که باعث رشد شخصیت ما می ‌شود و آن را اعتلا می ‌بخشد. روان شناسان معتقدند « نشانه ‌های رمزی مناسب نیروی زندگی را به خدمت خود در می ‌آورد و از تنیدگی ‌ها و ناراحتی ‌ها می ‌کاهند و آدمی را قادر می ‌سازد به اینکه خود را به درجه های عالی برساند» و بدین سان نماز سکوی اعتلا و معراج انسان می ‌شود. نماز می ‌تواند به مثابه یک پالاینده عمل کند.’
در ادامه این مطلب همچنین می خوانیم: ‘ زمانی که انسان با انجام مقدمات نماز رو به درگاه خالق بی ‌نیاز می ‌کند و با یکی و فقط یکی که او را قادر مطلق می ‌پندارد به گفت و گو می ‌پردازد در واقع به یکی از نیازهای مهم روان شناختی خود پاسخ داده است؛ یکی از نیازهای انسان نیاز به بزرگداشت است، یعنی نیاز به برتر از خود را ستایش کردن و به تایید او پرداختن و پیروی کردن از او با نماز خواندن این آئین مقدس و همیشگی برای تکریم پروردگار بی ‌همتا چنین نیازی ارضا می ‌شود. یکی دیگر از نیازهای روان شناختی انسان، نیاز به پشتیبانی است. خود را به کسی که هنگام احتیاج، کمک و یاری می ‌کند نزدیک نگهداشتن و همیشه به حمایت کسی پشت‌ گرمی داشتن، ما با نماز که هر روز به صورت منظم انجام می ‌شود رابطه خود را با کسی حفظ می ‌کنیم که در تمام سختی ‌ها و شداید امید به یاری او داریم.’
در ادامه این مطلب می خوانیم: ‘ مساله دیگری که در اینجا مطرح است نظم‌بخشی نماز به فکر است. در بین بسیاری از اقشار جامعه رایج است که وقتی چیزی را گم می ‌کنند به نماز می ‌ایستند تا آن را بیابند. در واقع این تمرکز حواس از طریق ایستادن به سوی قبله یکتا خالق و رکوع و سجود در برابر یگانگی او حاصل می ‌شود. به اعتقاد یکی از روان شناسان محبت یا عشق پنج نوع است و یکی از انواع آن عبارت است از عشق به حق یا به پروردگار عالم که دارای عالی ‌ترین ارزش و دوست داشتنی ‌ترین چیزهاست و به طور کامل مستلزم مراقبت، مسئولیت، احترام و بخصوص معرفت است. این عشق برای زندگی ضروری است، زیرا آدمی باید کمال را در نظر بگیرد و آرزوی وصول به آن را در سر بپروراند تا به پیشرفت و حل مشکلات خود نایل آید و نماز کشش عاشقان حق و محبوب خاشعان و مهر معبود است یکی از روش‌هایی که برای کاهش استرس توسط روان شناسان پیشنهاد می ‌شود استفاده از شستشوی با آب است.’
این روزنامه ادامه داده است: ‘ وضو مقدمه نماز است و هر بار که ما برای نماز می ‌ایستیم و خود را با وضو پاک و مطهر می ‌سازیم در واقع به تطهیر روح خود می ‌پردازیم و مرهمی بر روان خسته خود می ‌گذاریم، در واقع اگر بخواهیم برای نماز روح و جسم قایل شویم و حرکات فیزیکی را جسم نماز و حالات روحانی آن را روح نماز نام گذاریم به فواید و آثار نماز بیشتر پی می بریم. یکی از روش‌ های مقابله با تنش که علاوه بر روان شناسی، علوم دیگر نیز آن را تایید می‌کنند انجام حرکات منظم یا ورزش است. در همین راستا نماز و بعد جسمی آن (حرکاتی که بطور منظم پنج بار در شبانه روز تکرار می ‌شود) جسم را چنان صیقل می ‌دهد که آیینه روح می ‌شود.’
در ادامه این مطلب آمده است: ‘ یکی از فلاسفه می ‌گوید: نماز به آدمی نیرویی برای تحمل غم ‌ها و مصائب و در نتیجه بهداشت روانی می ‌بخشد و انسان را امیدوار می ‌سازد و قدرت ایستادگی و مقاومت در برابر حوادث بزرگ را به او می ‌دهد. انسان در نماز با تمام اعضای بدن و حواس خود متوجه خدا می ‌شود و از همه اشتغالات و مشکلات دنیوی روی بر می گرداند و به هیچ چیز جز خدا و آیات قرآن که در نماز بر زبان می ‌آورد فکر نمی‌کند همین روی ‌گردانی کامل از مشکلات زندگی و نیندیشیدن به آن ها، در اثنای نماز، باعث ایجاد آرامش روان و آسودگی عقل در انسان می ‌شود. این حالت آرام ‌سازی و آرامش روانی ناشی از نماز، از نظر روانی تاثیر به سزایی در کاهش شدت تشنجات عصبی ناشی از فشار زندگی روزانه و پایین آوردن حالت اضطرابی که برخی از مردم دچار هستند، دارد و در حدیث آمده است که: هرگاه امری بر رسول خدا سخت می ‌آمد به نماز می ‌ایستاد.’
این روزنامه ادامه داده است: ‘ اصولا رابطه معنوی میان انسان و خداوند در اثنای نماز، به او آن چنان نیروی معنوی می ‌بخشد که مایه تجدید امید، تقویت اراده و آزاد شدن توانایی‌های عظیم وی می ‌شود، توانایی ‌ها و نیروهای عظیمی در وجود انسان نهفته است که معمولا بخش کوچکی از آن ها را به کار می ‌گیرد. رابطه معنوی انسان با پروردگار در طول نماز و دریافت نوعی فیض الهی، یا بارقه روحانیت از خداوند متعال، باعث رها شدن نیروهای معنوی مستمر در انسان می ‌شود و عزمش را جزم، اراده‌اش را قوی و همتش را بلند می ‌گرداند. برای پذیرش علم و معرفت آماده‌تر و برای انجام کارهای بزرگ در نتیجه داناتر می شود.’
در ادامه این مطلب با عنوان ‘تاثیر نماز بر احساس امنیت روانی’ می خوانیم: ‘ پس کدامیک از 2 دسته مردم سزاوار به امنیت اند ( بگویید ) اگر می دانید! ( بگو ): کسانی که ایمان آورده اند و ایمان خود را به ستم نیامیخته اند. ( سوره مبارکه انعام ـ آیه شریفه 82) هر چند که در پزشکی و زیست شناسی امروزی واژه استرس به معنی هایی متفاوتی به کار می رود ، اما بر اساس تعریف ‘هانس سلیه’ (روان شناس مشهور ) استرس در پزشکی و روان پزشکی معمولا اشاره به موقعیت های روانی و اجتماعی متنوعی دارد که قادر به ایجاد بیماری های جسمی و روانی و سایر اختلالات رفتاری است. مطالعات ‘هاروی برنر’ ( محقق برجسته استرس ) نشان می دهد که آمار مرگ و میر، بیماری های جسمی، خودکشی و دیگرکشی، پذیرش به بیمارستان های روانی و زندان ها و… در میان افرادی که در معرض استرس های گوناگون بوده اند، به مراتب بیشتر از افراد عادی است از آنجا که زندگی انسان ها در عصر حاضر، با استرس های بسیار متعدد و گوناگونی همراه شده است و با توجه به این که لازمه زیستن و تداوم زندگی سازش پذیری و مقاومت در برابر استرس هاست، لزوم برخورداری انسان از وسایلی که درجه مقاومت او را در مقابل استرس ها افزایش بخشند و احساس آرامش و امنیت روانی را در وجود او حکم فرما سازند، بوضوح احساس می شود.’
در ادامه این مطلب آمده است: ‘ چنانچه با دقت کافی و استناد به شواهد آماری به مکان هایی که استرس های متعدد زندگی کار افراد را بدانجا می کشاند ( مکان هایی مثل مطب پزشکان، بیمارستان های جسمی و روانی، قبرستان جوان مرگ ها !؟!، زندان ها و …) سری بزنیم متوجه می شویم که تعداد مذهبی ها، در مقایسه با غیر مذهبی های حاضر در این قبیل جاها بسیار متفاوت است . آمار بیماران بستری در بیمارستان ها که با نماز بیگانه اند به طرز باور نکردنی بیش از اشخاص مقید به نماز است. این موضوع نه فقط در کشورهای مسلمان، بلکه در سرتاسر جهان عمومیت دارد، به عنوان مثال بررسی جوامع ‘هوتری’ در آمریکای شمالی حاکی از آن بود که بروز اختلال روانی در آن ها کمتر از سایر افراد جامعه است.’
منبع: روزنامه آراز آذربایجان

8135/ 3072
** خبرنگار: شهین بیدادرس ** انتشار دهنده: علیرضا فولادی

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *