موسیقی و احساس از دیدگاه نظریه‌های تجلی، احساس و تحریک

چکیده

فلسفه موسیقی شاخه ای از فلسفه است که با نگاهی عمیق و بنیادین به مسائل و پرسش‌های مطرح در هنر موسیقی و تجربه موسیقایی افراد می‌پردازد. با توجه به این نکته، در این نوشتار، به بررسی چگونگی فرآیند رشد و ظهور احساس در موسیقی با توجه به سه دیدگاه رایج در این موضوع یعنی تجلی، احساس و تحریک پرداختیم. موسیقی یکی از انتزاعی ‏ترین و غیر‏تقلیدی ‏ترین هنرها محسوب می شود که قدرت برانگیختن و القای احساسات مختلف در انسان را دارد. آهنگ‏ساز، احساس خود را از طریق گام‏ها و نت‏های موسیقی به صدا در می‌آورد تا حس درونی خود را روی صحنه اجرا به همگان اعلام کند بی‏ آنکه از زبان گفتار استفاده کند. شنونده نیز موسیقی را می‌شنود و با توجه به معنایی که از آن دریافت می ‏کند احساسات درونی خود را در واکنش به موسیقی بروز می‏ دهد و در این واکنش احساسی، مخاطب از احساسات و تجربیات واقعی خود در زندگی نیز تاثیر می‏ پذیرد. به این شکل که به واسطه موسیقی برخی واقعیات زندگی خود را تخیل و تصور کرده و سپس، در تجربه موسیقایی خود واکنش احساسی از خود نشان می‏ دهد.

کلیدواژه ها: موسیقی؛ احساس؛ تحریک؛ تجلی؛ تخیل و واکنش

نویسنده:

محدثه آهی: دانشگاه تهران پردیس فارابی

فصلنامه پژوهشهای علوم انسانی نقش جهان – دوره 8، شماره 1، بهار 1395.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.   

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *